ประวัติตำบลโนนบุรี

     โดยกล่าวถึงการโยกย้ายถิ่นฐานของชาวตำบลโนนบุรี บ้านโนนบุรีกับบ้านดินก้อนเก่า ก่อนปี พ.ศ. 2510
ประชากรส่วนใหญ่มีที่ดินเป็นของตัวเอง นับว่าในช่วงนั้นเศรษฐกิจพออยู่พอกินมากประชากรอยู่กันเป็นกลุ่มก้อน
ก่อนที่จะได้มาเป็น     ตำบลโนนบุรีประชากรมีรากฐานหรือรากเง้ามาจากบ้านโนนเมือง       อำเภอกมลาไสย
จังหวัดกาฬสินธุ์      โดยการนำมาของเท้าคำแสงซึ่งเป็นหลานปู่ของเจ้าเมือง    (โสมพะมิตร)    ได้พาผู้คนมา
ตั้งถิ่นฐานมาตั้งบ้านใหม่         มีชื่อว่าบ้านโคกใหญ่ มีการจับจองพื้นที่ทำกินโดยการถางป่าเพื่อทำเป็นที่ทำกิน
เป็นของตนเอง        มีการปลูกพืชทางการเกษตรเพื่อเลี้ยงครอบครัว         ในช่วงนั้นการดำรงชีวิตของชาวบ้าน
พออยู่พอกิน       ต่อมาประชากรเพิ่มมากขึ้น ทำให้วิถีชีวิตของชาวบ้านเปลี่ยนแปลงไป

      เดิมพื้นที่ ตำบลโนนบุรี เมื่อปี 2498 - 2510 ทางรัฐบาลได้สร้างเขื่อนลำปาว ซึ่งเป็นเขื่อนดินใหญ่ยาวที่สุด
เขื่อนหนึ่งขึ้น เพื่อกักเก็บน้ำที่ใช้ในการเกษตร จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้ำเอ่อ ไปท่วมวัดต่าง ๆ  มีทั้งหมด  33   วัด
โรงเรียน 60 โรง หมู่บ้านอีก 300 หมู่บ้าน ทางราชการจึงให้วัด โรงเรียนหมู่บ้านอพยพไปตั้งอยู่ ณ ที่น้ำไม่ท่วมถึง
ตำบลโนนบุรี ที่ว่านี้เดิมย้ายมาจาก บ้านโนนศิลา บ้านนาแก้ว บ้านคำคา ซึ่งมาตั้งอยู่ในทำเลที่เลี้ยงสัตว์(ปศุสัตว์)
ระหว่าง ภูสิงห์ กับภูกุ้มข้าว ซึ่งบริเวณนี้จะอยู่ใน   ตำบลโนนน้ำเกลี้ยง   และบริเวณตำบลโนนบุรี   เป็นของนิคม
เขื่อนลำปาว ผู้ปกครองคือนายสุระ สุนิจ เป็นหัวหน้าปกครองอยู่ ซึ่งขณะนั้นนายมนตรี  วิบูลย์ผล ดำรงตำแหน่ง
นายอำเภอได้สำรวจพื้นที่หลายแห่งที่สร้างหมู่บ้านนี้ขึ้น

      จากนั้นประชาชนเริ่มทยอยเพื่อย้ายเข้ามาในปี พ.ศ. 2509-2511 ซึ่งตอนแรกจะตั้งบริเวณอำเภอ สหัสขันธ์
ในปัจจุบัน เป็นกองอำนวยการเพื่อใช้ในการวางแผนผังเมือง ซึ่งมีทั้งหมด 32 ล็อค      จะมีหัวหน้าประจำล็อคแต่
่ละล็อค เพื่อจับฉลากพื้นที่อาศัยกับหัวหน้าประจำล็อคเพื่อมาถากถางพื้นที่ของตนเอง และดำเนินชีวิตมาจนถึง
ปัจจุบัน